Nederlands | Français | English | Deutsch  
RSS feedTwitterTwitter

Bernardus

Bernardus van Clairvaux (1090-1153) speelde in belangrijke rol in de ontwikkeling van de orde van de cisterciënzers. Deze ontstond als reactie op de rijkdom en macht van benedictijnerkloosters in Frankrijk. In de zeventiende eeuw zijn de trappisten voortgekomen uit een hervorming van de cisterciënzers. Enkele citaten uit zijn geestelijke nalatenschap.

 

Al kende je al de mysteriën, al kende je de wijdten der aarde, de hoogten des hemels, de diepten der zee, als jij jezelf niet kent zul je zijn als iemand die bouwt zonder fundament en dus bezig is een ruïne te maken en geen bouwwerk. Al wat je opbouwt buiten jezelf, het zal zijn als een hoop zand, blootgesteld aan de wind. Dus is het geen wijs man die niet wijs is voor zichzelf. De wijze zal wijs zijn voor zichzelf en hij zelf zal de eerste zijn die uit de bron van zijn eigen put drinkt. Bij jezelf moet dus je bezinning beginnen, en dat niet alleen, ze moet ook bij jezelf eindigen. Waar ze ook heen moge zwerven, roep ze terug tot je, met vrucht voor je eigen heil.

 

De bron van het leven is de liefde, en voor mij leeft de mens niet als hij daar niet uit heeft geput. Maar hoe kan hij putten als hij niet blijft bij de bron die liefde is, die God is? Bij God is hij die God bemint, naarmate hij bemint. Want in datgene waarin hij minder liefheeft is hij zeker nog van Hem verwijderd. De liefde tot elkaar vindt in de meest eigen en intieme gevoelens van het menselijke hart haar diepste oorsprong. Aan de natuurlijke ingeschapen genegenheid voor zichzelf ontleent zij haar levenssappen en groeikracht.

 

En onder de inwerkende kracht van God brengt zij vruchten van goedheid voort. De wijsheid bestaat erin dat men zich gedraagt als een waterbekken en niet als een kanaaltje. Want een kanaaltje ontvangt en geeft door op praktisch hetzelfde ogenblik. Maar een waterbekken wacht tot het gevuld is en wanneer het overstroomt deelt het mee zonder enig nadeel voor zichzelf ... Misprijs mijn raad niet, maar luister naar iemand die wijzer is dan ik: “De dwaas”, zegt Salomo, “brengt al wat hij in de geest heeft meteen naar buiten, terwijl de wijze het bewaart voor later.” Werkelijk, in de Kerk van vandaag hebben we veel kanaaltjes maar heel weinig bekkens. De mensen langs wie ons hemelse rivieren toestromen, hebben zo’n grote liefde dat ze zich willen uitstorten voordat ze vervuld zijn. Ze zijn eerder bereid tot spreken dan tot luisteren, en klaar om te onderwijzen wat ze niet geleerd hebben. Ze zijn erop uit anderen te leiden terwijl ze zichzelf geen leiding kunnen geven.

 

De foto van het beeld is een replica van het beeld in Châtillon-sur-Saône (Fr). In dat huis ontving de jonge Bernardus het visioen van de Menswording en zag hij wat christen-zijn betekende. Dankzij zijn moeder leerde hij er de 'imitatio Christi', de navolging van Christus door concrete daden van liefde. Bernardus ontdekte daar ook zijn monastieke roeping als enig antwoord op een God, die hem boven alles en ondanks alles beminde. Het beeld heeft een vaste plaats gekregen in de kapel naast de kerk: St. Bernardus-kapel.

 

  

> naar boven