Wanneer nemen we onze toevlucht tot God? Wanneer spreken wij Hem rechtstreeks aan? Wanneer voelen wij dat we Hem werkelijk nodig hebben? Meestal is dat het geval wanneer we Hem werkelijk nodig hebben. Wanneer we in nood zijn door ziekte, verdriet, tegenslag en dergelijke. Dan gaan we spontaan bidden en komen de woorden vanzelf. Het is inderdaad goed om op zo’n momenten te bidden. Jezus vraagt daar uitdrukkelijk om: “Komt allen tot Mij die afgemat en belast zijt, en Ik zal u rust geven.” Hij richt zich in de eerste plaats tot mensen die er niet in slagen de wet te onderhouden. Maar hij beperkt zijn aansporing niet tot hen alleen. In meerdere parabels vraagt hij ons nooit met bidden en smeken op te houden. Met alles wat ons hart bezwaart, mogen we naar Hem toegaan. Want bidden en smeken geven blijk van groot geloof en vertrouwen. Toch voelen we dat er iets hapert wanneer we enkel naar God toegaan wanneer we in de miserie zitten.
Dan fungeert God als de spoedgevallendienst in het ziekenhuis.
Jezus vraagt om naar Hem te komen met alles wat ons belast en ons bezwaart. Hijzelf heeft dat ook gedaan, onder andere tijdens de bange uren vlak voor zijn gevangenname en dood. Hij kon en mocht dat doen omdat Hij tal van keren gebeden had tot zijn Vader om Hem … te danken! Zo ook in het evangelie van vandaag: “Ik dank U, Vader, Heer van hemel en aarde.” Jubel en dank komen in Hem op. Wie zo kan bidden, mag verder alles vragen aan God. Er wordt in de H. Schrift veel geklaagd en gevraag. Maar dat gebeurt binnen een sfeer van dankbaarheid tegenover God. Wie God om tal van redenen heeft leren danken, kan en mag ook met al zijn vragen naar Hem toegaan. Hij hoeft zich niet te schamen want dankbaarheid zal altijd zijn eerste en laatste woord blijven.
Heel veel moeilijkheden in het leven zouden we beter aankunnen wanneer we God danken om al het goede dat we zien. Maar vaak vergeten we dat en zien we het niet. Onze beschaving zet er ons ook niet toe. We vinden het doodnormaal dat alles functioneert naar onze zin. Wie haalt het in zijn hoofd om bijvoorbeeld zijn auto te bedanken voor zijn goede diensten. Misschien is dankbaarheid de meest verwaarloosde plicht. Dankbaarheid is een bloem die maar in weinig hoven bloeit. Misschien ligt een van de redenen dat we het moeilijk hebben met het geloof. Wie echter aandachtig leeft zal altijd redenen vinden om God te danken. ….. In overloed.
1e
lezing: Zach. 9, 9-10; 2e lezing: Rom. 8, 0. 11-13; evangelie: Matteüs 11, 25-30
De evangelietekst uit de Willibrordvertaling 1978:
In die tijd zei Jezus: ‘Ik prijs U, Vader, Heer van hemel en aarde, omdat Gij deze dingen verborgen gehouden hebt voor wijzen en verstandigen, maar ze heb geopenbaard aan kleinen. 26 Ja, Vader, zo heeft het U behaagd. Alles is Mij door mijn Vader in handen gegeven. Niemand kent de Zoon tenzij de Vader, en niemand kent de Vader tenzij de Zoon en hij aan wie de Zoon het wil openbaren. Komt allen tot Mij die uitgeput zijt en onder lasten gebukt, en Ik zal u rust en verlichting schenken. Neemt mijn juk op uw schouders en leert van Mij: Ik ben zachtmoedig en nederig van hart; en gij zult rust vinden voor uw zielen, want mijn juk is zacht en mijn last is licht.’